ایران آزاد فردا با استمرار قیام واعتصاب واعتراض سراسری وسر نگونی امکانپذیر است
از دی۹۶تا دی۹۷ مرحله بیبازگشت و بشکه باروت در حال انفجارخواستههای مردم ایران
در ته جاده مرحله بی بازگشت شعله«قهر» دیده میشود
به قلم الف. خوشنیت
از دی ماه ۱۳۹۶ که اولین شعار در عصیان عمومی در مشهد شروع شد و در فاصله چند روزه به ۱۴۰ شهر گسترش یافت کمتر کسی حدس میزد که در دی ماه ۱۳۹۷ شاهد این باشیم که در یک سال سراسر ایران را اعتصاب و اعتراض فرا بگیرد و «مرحله بیبازگشت» خود را تثبیت کند.
پنج دور اعتصاب کامیونداران، عصیان و شورش مردم در شهرهای کرج و کازرون، اعتصاب کارگران شرکت نیشکر هفته تپه، اعتصاب و تظاهرات بزرگ کارگران گروه ملی فولاد اهواز، دو دور تحصن سراسری معلمان و فرهنگیان، دهها اعتصاب کارگری در شهرداریها و کارخانههای شهرهای مختلف در سراسر کشور، اعتراضات سپرده گذاران غارت شده و آخرین آن تجمع اعتراضی سراسری بازنشستگان در شهرهای مختلف کشور، وضعیت انفجاری جامعه ایران را به خوبی برای جهانیان به تصویر کشید.
فقر و بیکاری، همه اقشار مردم ایران را به لبه پرتگاه نابودی رسانده است. مردم بخوبی میدانند که وضعیت پریشان و ویران اقتصادی و اجتماعی بدون یک «تغییر سیاسی » ممکن نیست. حمایت دیگر اقشار مردم از این اعتصابها که کل جامعه از دانشجویان تا بازاریان و کامیونداران و معلمان و …. را در بر میگرفت بر این مهر تایید گذاشت که همه مردم از «هفت تپه تا تهران» به دنبال «تغییر» هستند.
در دی ماه ۹۶ اثبات شد که ۱درصد هم احتمال آشتی میان مردم و دیکتاتوری حاکم وجود ندارد
شعارهای مردمی که از وضعیت اقتصادی، سیاسی و اجتماعی کارد به استخوانشان رسیده است؛ نشان میدهد که دیگر حاضر به تحمل این حکومت با تمام جناحهای آن نیستند و حتی ۱درصد هم احتمال چنین چیزی وجود ندارد و این در دی ماه سال ۹۶ مهر شده است. از دیماه ۹۶ تا دیماه ۹۷نیز شعارهای مردم تمام نظام را هدف گرفته و به شدت در حال رادیکالیزه شدن است. شعار نه حاکم(خامنهیی) نه دولت(روحانی) از آن جنس شعارهاییست که به سمت یک رویارویی ناگزیر پیش میرویم.
رهبر، رئیس جمهور برو کنار! برید از مردم بپرسید که چقدر رضایت دارند ازتون!
در تجمع اعتراضی بازنشستگان که طی روزهای ۲۸ و ۲۹ آذر ۹۷ در استانها و شهرهای مختلف برگزار شد؛ یک بازنشسته به جان آمده در ابهر فریاد برآورد:« آقای مسئول، همه، همه، رهبر، رئیس جمهور میتونی درست کار کن نمیتونی برو کنار! برید از مردم بپرسید که چقدر رضایت دارند ازتون».
بگیر و بنند همه اقشار جامعه، نشان از رسیدن به آخرین قطره ظرفیت نظام است
حاکمان ستمگر در ایران از طریق ماموران امنیتی خود در یکسال گذشته(از دی تا دی) تلاش کردند که مردم را با به اصطلاح «امید درمانی» ساکت کنند، برای ساختن فضای رعب و وحشت به خودکشی کردن زندانیان روی آوردند!!؛ اما هیچکدام از این اقدامات به نتیجه نرسید. در همین دو ماه اخیر ابتدا به سراغ کارگران اعتصابی شرکت نیشکر هفت تپه رفتند و پس از آن نوبت کارگران اعتصابی گروه ملی فولاد اهواز رسید و در میان آن دو برخی معلمان متحصن در سراسر کشور را نیز دستگیر و روانه زندان کردند؛ اما این قیبل اقدامات با شعار «نه تهدید نه زندان دیگر اثر ندارد» در هم شکست.

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر